سلام

باز هم شعر جدیدی از سید یعسوب خلخالی متخلص به حباب هدیه به شما عزیزان:

                               درخت

پای درخاک به افلاک سرم      زینت جلگه و کوه و کمرماوج پیمایم و طاووس وشم       پرده سبز به خورشید کشم

گرزخاک سیه ونم رویم          لیک خوش قامت و نیکورویم

فیض باران و هوای مرطوب    بخشدم قوت و میرویم خوب

سایه گستر به سرخاک منم       سرکشان جانب افلاک منم

ریشه درخاک مشبک سازم      چترسبزی به هوا افرازم

مایه بهجت باغ وبستان            فرح افزای سر کوهستان

شاخ و بالی که گشایم به بهار     میدهم دامنه را نقش و نگار

نفس تازه و تردرصحرا            من نباشم که دمد بر ششها؟

ازمن انباشته شد کوه و کمر       از گل تازه رخ و غنچه تر

ریشه ام خاک نگه می دارد        شاخه ام سایه به سر میدارد

برگهایم  همه صافی هواست       اکسیژن آور و کربن پالاست

چشم دارم به همه دورانها           دوست دارند مرا انسانها 

حرمت بیشه رعایت بکنند          بر نگهداریم عادت بکنند

کامهای همه شیرین سازم           دشت را پرگل و نسرین سازم

ازبرودانه من بهره برند            ساق و برگ و شخ و بیخم بخورند

رخت دیبا برشان پوشانم           شربت و شهد و شکر نوشانم

زندگانی تودرهر دوران            بسته بر برگ من است ای انسان 

نعمت خویش به کفران مبر        جامه خویش چو دیوانه مدر

اره برپای من از کفر منه          منم آبادگر قریه و ده

 

 

لینک
دوشنبه ٢٠ فروردین ،۱۳۸٦ - میرهادی خلخالی زاویه

       

سلام

میلاد پیامبر رحمت بر همه مسلمانان جهان مبارک باد.

امرز می خواهم شاعری از دیارمان را به شما معرفی کنم:سید یعسوب خلخالی متخلص به حباب در روستای زاویه سادات در خانواده ای کشاورز ولی اهل علم و اصیل بدنیا آمده است و تحصیلات خود را در خلخال و سپس در تهران ادامه داده و پس از کسب دیپلم ادبی و طبیعی لیسانس زمین شناسی و زیست شناسی را توامان از دانشگاه تهران اخذ کرده است.وی که خواهرزاده سید عبدالرحیم خلخالی از بزرگان دیارمان می باشد پس از سالها خدمت معلمی در دبیرستانهای تهران اکنون سالهاست که در کسوت بازنشستگی شعر می سراید .شعرهای زیبای وی با اینکه در هشتاد سالگی سروده می شود نشان از طراوت جوانی و ذوقی لطیف دارد.یکی از زیباترین اشعار وی به شعر درآوردن تاریخچه روستای زادگاهش زاویه سادات است که قول می دهم بزودی در این وبلاگ بخشهائی از آن را منتشر نمایم.شعر زیر یکی از سروده های زیبای اوست:

                                                    

                                                     ایثار مادر

 

 

 

 

در لانه گنجشکی بر رخنه دیواری                                     

 با جاذبه صیدی سنبید سیه ماری

 

احساس خطر آتش زد بر جگر مادر                              

بر جست سراسیمه بیرون زدر دیگر

 

بادیدن آن صیاد شد زندگیش از یاد                                 

از جان عزیزانش برفکر دفاع افتاد

 

گفتا چومرا با اونیروی ستیزی نیست                                  

جز حیله ازاین محبس امکان گریزی نیست

 

با زور ره دشمن هرگز نتوان بستن                                

یک راه دگربایدشاید بتوان رستن

 

زدبال بهم عمدا"چون جن زده ها لرزید                              

  وارونه ازآن بالا افتادوفروغلتید

 

دریافت چومارازاواین حال پریشان را                               

انگاشت بدست آورد آن لقمه آسان را

 

شد منصرف از بالاآمد طرف پایین                                   

بزدود زچشمانش طرح هدف پیشین

 

گنجشک به غلطیدن نزدیک دهان مار                               

 دنبال کشید اورا تادورشداز دیوار

 

دیدازنظرش گم شد آثارره خانه                                        

برگشت میسرنیست اورابه سرلانه

 

باخاطر آسوده از جانب فرزندان                                      

یک جست زدو پران شداز نظرش پنهان

 

گنجشک به هشیاری فرزند رهانداز دام                              

مار از طمع خامش محروم شدو ناکام

 

ایثار زیک مادر یک امر طبیعی دان                                 

درباره فرزندان چه آدم وچه حیوان

 

رادی وجوانمردی یک ویژه انسانیست                                 

 درباره مادر لیک عامست و همگانیست   

 

 

 

 

لینک
شنبه ۱۸ فروردین ،۱۳۸٦ - میرهادی خلخالی زاویه

       

سلام

میلاد پيامبر رحمت بر همه مسلمانان جهان مبارک باد.

امرز می خواهم شاعری از دیارمان را به شما معرفی کنم:سید یعسوب خلخالی متخلص به حباب در روستای زاویه سادات در خانواده ای کشاورز ولی اهل علم و اصیل بدنیا آمده است و تحصیلات خود را در خلخال و سپس در تهران ادامه داده و پس از کسب دیپلم ادبی و طبیعی لیسانس زمین شناسی و زیست شناسی را توامان از دانشگاه تهران اخذ کرده است.وی که خواهرزاده سید عبدالرحیم خلخالی از بزرگان دیارمان می باشد پس از سالها خدمت معلمی در دبیرستانهای تهران اکنون سالهاست که در کسوت بازنشستگی شعر می سراید .شعرهای زیبای وی با اینکه در هشتاد سالگی سروده می شود نشان از طراوت جوانی و ذوقی لطیف دارد.یکی از زیباترین اشعار وی به شعر درآوردن تاریخچه روستای زادگاهش زاویه سادات است که قول می دهم بزودی در این وبلاگ بخشهائی از آن را منتشر نمایم.شعر زیر یکی از سروده های زیبای اوست:

                                                    

                                                     ایثار مادر

 

 

 

در لانه گنجشکی بر رخنه دیواری                                      با جاذبه صیدی سنبید سیه ماری

احساس خطر آتش زد بر جگر مادر                                   بر جست سراسیمه بیرون زدر دیگر

بادیدن آن صیاد شد زندگیش از یاد                                      از جان عزیزانش برفکر دفاع افتاد

گفتا چومرا با اونیروی ستیزی نیست                                   جز حیله ازاین محبس امکان گریزی نیست

با زور ره دشمن هرگز نتوان بستن                                     یک راه دگربایدشاید بتوان رستن

زدبال بهم عمدا"چون جن زده ها لرزید                                وارونه ازآن بالا افتادوفروغلتید

دریافت چومارازاواین حال پریشان را                                 انگاشت بدست آورد آن لقمه آسان را

شد منصرف از بالاآمد طرف پایین                                    بزدود زچشمانش طرح هدف پیشین

گنجشک به غلطیدن نزدیک دهان مار                                 دنبال کشید اورا تادورشداز دیوار

دیدازنظرش گم شد آثارره خانه                                         برگشت میسرنیست اورابه سرلانه

باخاطر آسوده از جانب فرزندان                                        یک جست زدو پران شداز نظرش پنهان

گنجشک به هشیاری فرزند رهانداز دام                               مار از طمع خامش محروم شدو ناکام

ایثار زیک مادر یک امر طبیعی دان                                  درباره فرزندان چه آدم وچه حیوان

رادی وجوانمردی یک ویژه انسانیست                                   درباره مادر لیک عامست و همگانیست   

 

 

لینک
شنبه ۱۸ فروردین ،۱۳۸٦ - میرهادی خلخالی زاویه

       

سلام

بایراموز مبارک.

گلن گونلروز خیر.

لینک
یکشنبه ۱٢ فروردین ،۱۳۸٦ - میرهادی خلخالی زاویه